Chique theekopjes en mergpijpjes. Een middag meezingen bij de buren

De ontbijtboel wordt al opgeruimd als wij ons door de drukte een weg naar een vrije plek achterin de ruimte banen.
De locaties is Dudok. Het Gelders orkest maakt zich klaar om “muziek bij de buren” te openen. Ze doen dit heel toepasselijk met een stukje uit de 9e van Beethoven. “Alle Menschen werden Bruder”
Het publiek mag het niet aanwezig zijnde koor doen. We neuriën naar hartenlust mee.  De dirigent vraagt ons na een paar keer oefenen om allemaal op te staan en nog beter ons best te doen. Want als we allemaal uit volle bost meezingen, kunnen wij ook Bruder werden.
En daarmee gaat het dan echt van start. Staand tussen al mijn buren voel ik me al meer verbroederd. Een beetje zoals tijdens een NS staking. Als je op centraal station in de vriezende kou met z’n allen op vervangend vervoer staat te wachten. Maar dan leuker. 

Net een verjaardag

We besluiten op visite te gaan bij Kitty Meijer. Nou ja, niet bij Kitty zelf natuurlijk, maar bij degene die haar huis heeft uitgeleend. De voordeur staat op een kier. Onzeker sluipen we de trap op waar we hartelijk ontvangen worden door een pittige dame met rood kort haar. Onze jas mag aan de kapstok en wij op de bank.
Daar zitten we dan: in de ene hand een plastic bekertje met koffie in de andere een mergpijpje. De woonkamer vult zich gestaag. Een hond begroet de gasten. Twee kids bespringen enthousiast de rieten hangstoel. Het voelt alsof ik op een verjaardag ben. Maar dan bij een wildvreemde en met een dame achter een keyboard in het midden van de kamer.

Halverwege Kitty’s optreden mogen wij weer meezingen. “Of het raam uit.” grapt de percussionist. Dat willen we niet, dus we zingen wederom netjes mee.

Legaal rondgluren

Ons laatste adres is aan de ander kant van het centrum Het huisje waar we binnenwandelen staat vol met de meest bijzondere attributen. Een tetris lamp, een televisie met een licht er in en een hanglamp gemaakt van hoeden. Ik kijk mijn ogen uit.  Stiekem ben ik blij dat mijn huiskamer niet door de selectie is gekomen. Dit is veel leuker. Legaal rond gluren in huizen waar je anders nooit komt terwijl je geniet van heerlijke muziek.

Het meisje met de gitaar (Isabel de Smet) waar we een half uur naar mogen luisteren, zingt kleine liedjes over "houden van" en "ik mis je". Ze sluit af met haar graflied. “Zeker niet deprimerend bedoeld“, drukt ze ons vooraf op het hart.  Ik ben vooral geïntrigeerd door de manier waarop ze de gitaar speelt. Zelden zat ik zo dichtbij een muzikant. Ik kan precies zien welke snaren ze beroert. Dit is genieten. Dit is geweldig. Dit is iets voor “volgend jaar weer”. Al dan niet bij mij thuis.

Muziek bij de Buren is hét huiskamerfestival van Arnhem. Elk jaar, op een zondagmiddag in december veranderen huiskamers door heel Arnhem in intieme podia en kan iedereen luisteren naar bijzondere optredens van lokale talenten. Je ontmoet niet alleen de muzikanten, maar maakt ook kennis met de stad en haar gastvrije bewoners. In verschillende huiskamers door de hele stad kun je luisteren naar uiteenlopende muziekgenres; van jazz tot klassiek, van singer-songwriter tot wereldmuziek. De optredens zijn allemaal gratis te bezoeken.

foto 3foto 2

No Comments

Post a Comment

Ik schrijf mee