Doodgaan in de gymzaal; een les core training

Ze had net zo goed kunnen vragen of ik zin had om over een half uur dood te zijn. Dan had ik kunnen zeggen “ja leuk. Ik ben altijd al benieuwd naar wat er aan de andere kant is." Nu komt er slechts “Uhhh, okay” uit mijn mond.

Dood staat voorin de zaal. Hij heft zijn zeis omgeruild voor een ding wat hij een tube noemt. Ik krijg er ook één in mijn handen gedrukt. Een grijze. Die is niet zo zwaar. Naast mijn matje ligt een stapel gewichten. Vast ook niet zo zwaar. Ik zucht eens diep.

 Een keer in de week maak ik de gang naar de sportschool. Dat doe ik voor Tai-Gong. Een combinatie van Taiji en Qi-Gong. Het ontspant me. Als ik tenminste niet sta te denken aan de doos eieren die ik niet moet vergeten in de supermarkt. Met een aantal voornamelijk oudere dames en heren breng ik mijn energiebanen weer in balans. Dat klinkt nogal zweverig, maar is echt een aanrader. Na de les hang ik voor de vorm nog een half uur op één of ander benen en billen apparaat. Hopend dat die daar strakker van worden. Ik streef naar het achterwerk van Scarlett Johansen. Zij is mijn billen voorbeeld.

Maar nu lig ik in een les “core training”. Waarom?, vraag ik me af, terwijl ik naar de lampen op het plafond staar. Omdat ik moeite heb met nee zeggen en omdat ik zo fijn open sta voor nieuwe ervaringen.
De leraar geeft mij vervangende oefeningen. Zodat ik maar half dood ga. Wel zo slim als hij zijn deelnemers aantallen op pijl wil houden. Gelukkig is het hier goed koel. Mocht ik het begeven dan kunnen ze me best een paar uurtjes laten liggen terwijl ze mijn familie lokaliseren.
Ik maak een mentale aantekening om straks bij de balie het telefoonnummer van mijn ouders achter te laten. Voor je weet maar nooit.

In de kleedkamer word ik gecomplimenteerd door een mede deelneemster. “Goed dat je het volhield. Ik vond het de eerste keren ook mega zwaar. Maar het wordt vanzelf makkelijker. “ Ik lach haar vriendelijk toe. Me bedenkend dat mijn lachspieren morgen waarschijnlijk de enigen zijn die geen pijn zullen doen.

In de supermarkt koop ik, naast een doos eieren, ook een kaasbol. Die ik buiten bij de fiets direct in mijn mond prop. Van al dat sporten krijg je honger. Als ik het laatst stuk brood bij het stoplicht opeet, wenst een dame op een scooter me smakelijk eten. Mijn dankbaarheid is groot. “Ik heb het verdiend." mompel ik haar met volle mond toe.

Healthclub Heijenoord is een heerlijke sportschool. De inrichting oogt (en is ook) wat donker, maar dat maakt het rustig. Geen schreeuwende omgeving als je staat te zweten en te zwoegen, maar een sfeer maakt dat het heel fijn sporten is. Het programma is zeer afwisselend. Je kunt er ontspannen tijdens de lessen body balance, yoga en Tai-Gong. Als je van meer actie houdt is er Krav Maga. Ook voor de kinderen is er genoeg te doen. Healthclub Heijenoord verzorgt judo lessen en dansklassen. Na het sporten kun je in de sauna (welke zich in de kleedkamers bevindt) tot jezelf komen. Afsluitend met een kop koffie of een health drink en je kunt er weer een hele dag tegenaan. Extra pluspunt: voldoende parkeer ruimte.

No Comments

Post a Comment

Ik schrijf mee