Hoe val ik mijn bucketlist aan

Driftig blader ik de stapel magazines door. Ik zoek mijn visie. Mijn trots. Mijn plan. Een beeld wat meer zegt dan 1000 woorden. Succes blijft uit. Er zijn geen scharen en er zit prittstift onder mijn nagels. De tijd tikt weg. Net zoals mijn geduld. Ik kan net zo goed een plaatje van een pot mayonaise opplakken, denk ik bij mezelf. Eigenlijk maakt het niet uit wat je kiest, als je er maar een goed verhaal bij hebt.

 Ik heb me aangemeld voor een workshop “beat your bucketlist” georganiseerd door In the Making . Sophia Kelders, die de workshop verzorgt, heeft de groep aanwezigen 10 minuten eerder door een visualisatie geleid. Om er achter te komen wat ons drijft. We mogen dat na de oefening in beeld omzetten. Stiekem heb ik mijn bucketlist al klaar. Ik visualiseer daarom dat ik op een strand lig te zonnen met een cocktail in mijn hand. Dat is niet helemaal vals spelen, want dit staat zeker ook op mijn lijstje.

Vol enthousiasme ben ik eerder in de avond naar het pand van Ovvice gelopen. Uitkijkend naar een inspirerende bijeenkomst. In the making is een plek voor jong ondernemers, heb ik gehoord. Nu ben ik niet zo jong meer. En eigenlijk ook geen ondernemer. Maar ik zit wel vol onuitgewerkte ideeën. Mooie plannen die vanwege gebrek aan kennis, kunde en tijd, op de plank blijven liggen. Ik hoop aangestoken te worden met de “can do” mentaliteit waarvan ik denk dat ondernemers die bezitten.

Helaas mis ik dat tijdens de avond een beetje. Ik spreek voornamelijk mensen die het vooral erg gezellig vinden. En geinig. Wat ze precies als ondernemer doen, wordt mij niet duidelijk. De workshop is er één van open deuren en verloopt rommelig. Ik had gehoopt dat Sophia ons wat bruikbare tips zou geven, maar ze is nergens te bekennen. Omdat een bucktet list pas volledig is als er een verre reis op staat, besteedt onze groep daarom zijn tijd aan het plannen van onze volgende vakantie bestemming. Misschien gaan we wel met zijn vieren in een busje door Europa touren, snowboards achterin, op zoek naar zeldzame planten voor onze volkstuintjes.

Na de workshop borrel ik na met een vriend. Of het door de port komt, of door de workshop weet ik niet. Iets heeft mij over de drempel van die open deur doen stappen. De volgende middag zit ik in de bibliotheek. Laptop voor me. Flesje water, mandarijntje (voor de suikers en het vocht) . IJverig tik ik mijn plan van aanpak uit. Dit wordt het jaar dat ik een video project ga doen. Ik denk nog even terug aan gisteren, sluit mijn ogen en visualiseer een première. Ik sta op de rode loper in een prachtige jurk, een glas champagne in de hand en heel veel vrienden en familie om me heen.

No Comments

Post a Comment

Ik schrijf mee