Of een ijsbeer ook gelukkig kan zijn

Op de vraag “Hebben jullie ook koffie?” wordt geantwoord “dat die er pas in de pauze is”. Het is 10 uur en de koffie autist in mij moet een bakkie doen. Ik wandel daarom snel naar de overkant voor een cappuccino to-go. Gewapend met kartonnen bekertje met inhoud, neem ik enige minuten later plaats in een halve kring. Ik gluur afwachtend naar mijn 5 mede gespreksgenoten. Op een flip-over prijkt met grote letters het woord GELUK. Het onderwerp van deze ochtend. We zitten heel toepasselijk bij de filosofie boeken. Want dit is niet zomaar een gesprek. Nee, dit is een filosofisch gesprek.

Een begeleid gesprek is voor mij nieuw en best een beetje spannend. Doorgaans voer ik vooral veel gesprekken met mezelf. Af en toe sluipt er een verdwaald hersenspinsel over tijdreizen en parallelle universums naar buiten, maar daar blijft het dan ook bij. Deze visies deel ik voornamelijk met vrienden. Gelukkig heb ik er twee meegenomen, dus in een groep van 6 zit ik redelijk in mijn comfort zone.

Al snel blijkt dat ik me voor niks zorgen heb gemaakt. De sfeer is open. Men geeft elkaar de ruimte en er wordt netjes op zijn/haar beurt gewacht. Ik haal nog een keer diep adem en duik de discussie in. Hein, onze gespreksleider, stuurt waar nodig bij. Hij geeft geen mening maar geniet vooral van ons. En ons denken. Na drie kwartier voelt het alsof mijn hersenen in de knoop zitten. Mijn gedachten dartelen als vlinders door mijn hoofd. Enthousiast hol ik er achter aan in de hoop er een te vangen. Wat vaker niet dan wel lukt. Die verrekte gedachten zijn razendsnel. Ik ben toe aan pauze.


Voor de meesten een geluksmomentje. Er is koffie, tijd voor een peuk (voor de rokers) en ruimte om in wat boeken te snuffelen. Eigenlijk hoeft het niet moeilijk te zijn. Van tien minuten pauze schiet naast mijn cafeïne level ook mijn geluksniveau omhoog.

De tweede ronde gaat er een stuk lichter aan toe. We verplaatsen ons in de vel van een ijsbeer en vragen ons af hoe gelukkig we zijn. Het is dat de poolkap smelt, anders had ik me als roofdier aan de top van de voedselketen best heel content gevoeld. Af en toe een zeehond de keel door bijten voor een lichte lunch. Beetje door de sneeuw rollen. Stukje zwemmen. Als dat geen geluk is.

Na twee uur is het onderwerp nog lang niet uitgeput. Ik daarentegen wel. We stoppen. Maar niet voordat we zelf een onderwerp aandragen voor volgende maand. Slimme tactiek grapt één van mijn vrienden. Als je je verbonden voelt met het onderwerp, kom je eerder terug. Zo had ik er niet naar gekeken. Ik prijs me vooral erg gelukkig dat ik mag meedenken. En dat ik een maand de tijd heb om te oefenen met iets minder ongecontroleerd woorden uitspugen. Alhoewel, is filosoferen niet stiekem een beetje precies dat?

 

De filosofische gesprekken vinden elke eerste woensdag van de maand plaats in boekhandel “Het Colofon“.  Van 10 tot 12 kunnen maximaal 25 mensen deelnemen. Hein Hoek, praktisch filosoof en socratisch gespreksleider, is moderator.

In he kader van de maand van de filosofie (april) zal Coen Simon op 22 april een lezing geven over zijn nieuwe boek “filosoferen is makkelijker als je denkt”.

Aanmelden voor één van de bijeenkomsten kan via info@colofon.nl

No Comments

Post a Comment

Ik schrijf mee