Een les slow coffee; de siphon bar

De regen stroomt met bakken uit de hemel en ik denk maar één ding. “Alstublieft weergoden, Laat het morgen ook van dit verschrikkelijke weer zijn.” De volgende morgen trek ik vol goede moed de gordijnen open. Een grijs grauwe lucht gromt me tegemoet. In de verte zie ik regenwolken aankomen. Dit is de perfecte dag om één van mijn favoriete koffie tentjes te bezoeken. Vandaag testen we de Siphon bar.

Een langzame dag

Met mijn voeten gestoken in gestreepte regenlaarzen en een rode paraplu in de hand, stap ik de deur uit. Als ik naar Tape loop, tikken de druppels gezellig op mijn rode afdak. Binnen is het druk. Mensen zitten te werken. Twee vrouwen drinken een sapje en kletsen bij. Hun kids zijn op onderzoek in het toilet en vermaken zich prima. Mijn mede koffie tester is inmiddels ook gearriveerd. We nemen plaats aan de bar. Pal naast het koffie gevaarte. Het ding is enorm en zal zeker niet misstaan in een scheikunde lokaal.

De barjuffrouw moet ons echter teleurstellen. “Ik ben daar nog niet voor opgeleid”. Maar, regen., donker, langzame dag….Ik wil het zo graag. Treurig en met een trillend lipje kijk ik haar aan. Gelukkig staat er in de keuken iemand die weet hoe het moet. Zij zal onze koffie verzorgen.

Een les in koffie maken

Terwijl buiten de regen met emmers naar beneden stort, gaat binnen het zonnetje schijnen. Bijna letterlijk. Onderin het apparaat gaat een felle lamp branden. Als een overenthousiaste student op de eerste schooldag van het jaar, ga ik er voor zitten. Het malen van de bonen en het afmeten van het water is een precisie werkje, maar zorgt voor de perfecte smaak combinatie. Tape heeft inmiddels flink doorgetest. Er wordt iets grover gemalen. “We hebben gemerkt dat de koffie anders toch te slap is.”

Gefascineerd kijken we hoe ze met het apparaat aan de gang gaat. Het water, wat zich in een bolvormig glas bevindt, borrelt door de hitte naar boven. Alwaar het vermengd wordt met de koffie. Even roeren met een spatel. En dan, als het licht onder de Siphon uit gaat, rustig wachten tot het water naar beneden zakt. Als een ware Tom Cruise die de cocktails schenkt, wordt de koffie van het ene kannetje in het andere gegoten. Om af te koelen. Anders is het te heet. In een prachtig wijnglaasje schenkt ze de koffie op.

Het is proef tijd. Normaal gesproken ben ik een koffie watje. Een espresso is niet aan mij besteed. Veel te sterk. Daar moet altijd melk bij. Hier gaat geen melk bij. En geen suiker. Het is koffie in zijn puurste vorm. Hoe dat smaakte? Zeg ik niet. Ga zelf maar proberen. Je zult er geen spijt van krijgen.

 

Tapeis een beetje de moeder van alle hippe koffiebars in Arnhem. En al jaren een enorm gezellig huiskamer café. Gevestigd aan de Hommelstraat 66 is ze het voorportaal van Klarendal. Hier kom je om een goede kop koffie te drinken. Alleen, met een krantje, aan de bar. Hier kom je om een feestje te vieren. Met een groep, aan de grote tafel of buiten op de bankjes. De broodjes zijn subliem. De vegetarische burger die ik daar ooit had, was zo goed, dat zelfs een vlees liefhebber het met smaak zal verorberen.

tape1

No Comments

Post a Comment

Ik schrijf mee