Uitreporterverslag `Het wilde oosten`

Ik fiets bijna naar de verkeerde locatie. Net op tijd kom ik er achter dat mij een avond in de Schouwburg te wachten staat. Sinds april heet deze locatie `Stadstheater Arnhem´. Ik voel me in dit prachtige pand wel een tikkeltje under dressed in mijn simpele zwarte coltrui. Bij de kassa haal ik twee kaartjes voor het mini culturele festival `Het wilde oosten; een reizende karavaan waarin een groep getalenteerde jongeren laat zien wat ze te bieden heeft. Ik besluit er goed voor te gaan zitten. Eerste rij, met perfect zicht. Laat die karavaan maar binnen rijden. It´s showtime!  

Anders dan anders

Johanneke ter Stege is, samen met Tonny Nobel, NNENN. Gehuld in een hoody betreedt ze het podium. Haar prachtige stem weet mij direct te vangen. Ik ben oprecht onder de indruk van haar melancholische sound. Vanavond zingt ze ook nieuwe liedjes. En dat vindt ze super spannend 'want je weet nooit of het gaat lukken`. De volgende acts zijn zeker niet minder indrukwekkend. Fanny Alofs brengt met haar prachtige stem teksten van Shakespeare ten gehore. Warre Simons laat ons een elektronische bewerking van HET DIES IRAE zien. Dat doen ze beiden op geheel eigen en authentieke wijze. Soms afstandelijk. Soms intiem. In beide gevallen voelt het alsof ik stiekem mee zit te kijken naar hun innerlijke belevingswereld.
Het grote voordeel van een festival zoals deze, vertelt Jelko Arts (Arts & Lentes): We hoeven niet in onze regenlaarzen door de modder van tent naar tent te klossen. Terwijl buiten de herfstwind blaast, genieten wij in een comfortabele stoel van de artiesten.

Over jongens en meisjes

Na de pauze verschijnt Jorina van der Laan ten tonele. Blij verrast stoot ik mijn vriendin aan. Ik ken haar, fluister ik. Zij heeft dit jaar de prijs voor beste afstudeerproject gewonnen. Jorina leest een stukje voor uit haar afstudeerwerk´Jongens zoals wij worden niet verliefd´ onder begeleiding van Marianne Heinis (On Eva) op gitaar. De knaller van de avond is toch wel 'Afgefackt'. Over de laatste avond van Andrea Feldman. De samenwerking tussen de beelden van de echte Andrea en het spel van Élénie Wagner en Mirjam van Dijk maakt dat alles heel hard binnen komt. Ik voel bijna letterlijk de hysterie van deze vrouw. Maar misschien ook wel haar wanhoop.
Als de karavaan aan het einde van de avond verder trekt, trekken wij naar huis. Maar niet voordat we een boekje met teksten hebben meegekregen. Om later nog eens door te lezen.

UitReporter verslag `het Wilde Oosten`. Geschreven in opdracht van UitInArnhem op 7 november 2015

Wilde-oosten-1DSCF9239

No Comments

Post a Comment

Ik schrijf mee