Kind voor een middag

The Giro is coming! Arnhem kleurt roze. Gebouwen krijgen een lik verf. Roze vlaggen wapperen overal in de stad. Zelfs de clubjes wielrenners kleuren roze. In rap tempo knallen ze over de fietspaden. Breed grijnzend en gekleed in het mij inmiddels welbekende Giro shirtje. Het wordt tijd om ook mijn roze stempel op de stad te drukken. We gaan meehelpen aan een straat tekening voor de Giro. Deze middag laten we het kind in ons los. En krassen we op onze knieën de stoep voor het Musis Sacrum onder.

Vroeger mochten we op de laatste schooldag van het jaar op het schoolplein tekenen. Vol enthousiasme kleurde ik niet alleen het plein, maar ook mijn kleren in verschillende zoete tinten. Inmiddels is het heel wat jaar geleden dat ik voor het laatst een stuk stoepkrijt in handen had. Wat onwennig sta ik daarom om me heen te kijken. Want waar begin je?

Gelukkig is er Abe. Hij geeft ons een spoedcursus streetpainting. Naja, eigenlijk is het meer een reeks aanwijzingen. Kijk, hier is krijt. Hier doen we de zee en daar de wielrenners. Ik bekijk een prachtige zeemeermin die zonet door een andere tekenaar is gemaakt. En ben een beetje jaloers. Dat ziet er super uit. Tot slot geeft Abe ons nog wat creatieve tips. We kunnen een wielrenner in een onderzeeër tekenen. Hij heeft genoeg fantasie. Wij blijven voorlopig steken op het tekenen van toeschouwers.

Met een set krijtjes in de hand, die er een stuk professioneler uitzien dan de kinderversie, zoeken we een mooi plekje uit. Het begin is lastig, maar al gauw zijn we als heuse kunstenaars aan het werk. In de meest bonte kleuren verschijnt er langzaam een bundeltje cartoon toeschouwers. We gebruiken google voor referenties. Hoe ziet de vlag van Frankrijk er ook al weer uit. Wacht, ik google het. En doe dan gelijk ook België. Yup. Komt goed. De getekende toeschouwers prijken in alle kleuren van de regenboog. Met blauwe en groene haren. Maar de vlaggen zijn accuraat.

Net als vroeger zitten ook nu binnen no time mijn nagels en handen onder het krijt. De knieën van mijn broek kleuren langzaam donker. Niet dat het deert. We vermaken ons uitstekend. Al maak ik wel een mentale aantekening om volgende keer een oude spijkerbroek aan te trekken. Of een paar kniebeschermers.

Een kleine twee uur later bekijken we tevreden het eindresultaat. We hebben werk afgeleverd waar we trots op mogen zijn. Dat is een traktatie waard. Niet heel veel later genieten we van een welverdiend ijsje. Geserveerd in een toepasselijk gekleurd bakje. Een roze.

Het Giro Arnhem kunstwerk is te bezichtigen op het plein bij Musis Sacrum. Vlak naast de finish. In ieder geval zolang de regen het niet weg wast.
Mocht je nog meer straat tekeningen willen zien. Of zelf willen tekenen. Dat kan. Van 5 tot 10 juli 2016 vind het  World street painting festival plaats in Arnhem. Dit jaar kan je ook hier een kunstenaar voor een dag zijn. Op 10 juli mogen zowel kinderen als volwassenen aan het werk om de stad op te leuken. Voor meer info: check te website World street painting

streetpainting3IMG_4944streetpainting2

No Comments

Post a Comment

Ik schrijf mee