Miniworld, Rotterdam in het klein

Ze tuurt op het schermpje van haar camera. "Dit is niet de juiste hoek. Misschien voor de zekerheid nog maar één nemen. Ik krijg zo niet het hele dak er op." Haar oog verdwijnt weer achter de lens. Ze buigt zich dieper over haar object. "Mam, vergeet niet dat we in Miniworld zijn"
De dame naast me kijkt haar dochter aan en knikt. Opeens realiseer ik me dat ik inderdaad niet naar het echte Rotterdam Centraal sta te kijken, maar naar een miniatuurversie ervan. Je zou zo turend door een cameralens bijna vergeten dat het niet echt is.
 
Het kan niet kleiner
Ik ben inmiddels halverwege de tentoonstelling in Miniworld. Een pietepeuterige voorstelling van voornamelijk Rotterdam. Ook ik heb mijn best gedaan om zo realistisch mogelijke foto's te maken. Een beetje bizar. Als een reus toorn ik boven de omgeving uit en knip plaatjes van mensen die kleiner zijn dan mijn pink. Ik heb uitgebreid stilgestaan bij een non op het plein voor het oude postkantoor.  Ook de molens van Kinderdijk hebben er aan moeten geloven. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de vele treintjes die overal voorbij speren.
 
Als je een dagje Rotterdam gaat doen, is dit museum (als je het zo kunt noemen) niet bepaald eerste keuze.  Een kennis verzekerde mij dat het de moeite waar is. En dat heeft hij niet gelogen. Opgegroeid in de buurt van deze geweldig stad, is de Miniworld tentoonstelling vooral een feest der herkenning. Grote iconen zoals de Erasmusbrug, Hotel New York en de Euromast zijn minutieus nagemaakt.  Je kijkt naar de werkelijkheid. En ook weer niet. De dorpjes geven niet zozeer de huidige waarheid weer. Meer een tijdsbeeld.  Je krijgt naast het "nu" ook het jaren 50 en 60 en 70 gevoel. Dat maakt het enorm leuk voor alle leeftijden.
  
Speuren naar Pokemons
Mini World is een mega zoekplaatjes. Een beetje zoals "Waar is Waldo". Maar dan "Waar is kabouter Plop" of "Waar staat er een varkentje op het balkon" Voor kinderen is een speurblad gemaakt om al deze figuurtjes te zoeken. En dat is nog niet makkelijk. De Barbapapa die verscholen staat in de menigte is verrekte lastig te vinden.
 
Wat oudere kinderen zoeken Pokemons. Er zijn er maar liefst 14 verstopt. Twee broers zijn naarstig op zoek. Ze hebben er al 7. Stiekem zoek ik met ze mee. Als ze voorbij schuiven, wijs ik ze op een paarse die ze zelf nog niet gespot hadden. Wie zegt dat zoekspelletjes alleen bedoeld zijn voor kinderen, heeft het mis. Uiteindelijk weet ik er 13 te vinden. De 14e blijft verstopt. En daar baal ik van. Als ik aan het eind van de dag in de metro naar huis stap, kan ik me nog voor mijn hoofd slaan dat ik bij de kassa niet heb gevraagd waar de 14e Pokemon zat. Maar het is wel een mooie reden om nog eens terug te gaan.
 

Miniworld is te vinden op loopafstand van Rotterdam Centraal. En absoluut een bezoekje waard. Leuk voor kinderen, maar ook voor volwassenen. De verschillende informatiebordjes geven mooie informatie over de stad. (Wel een beetje jammer dat je ze niet kan lezen als het "de nacht valt".) Ondertussen wordt er in de kelder druk gebouwd aan mini Engeland. Ik verheug me daar nu al op en ga deze miniatuurweergave zeker bezoeken als die af is.

Meer lezen

Miranda van Meijeren

Arnhem heeft heel veel te bieden. Niet alleen zijn er elke zomer weer geweldige evenementen. Ook buiten het Arnhemse festival seizoen is er altijd iets te beleven. Soms vind ik mezelf net Sherlock Holmes, of beter nog Watson, als ik op zoek ga naar de geheimen die Arnhem te bieden heeft. Ik spit de stad uit en struin elke hoek af voor mooie ervaringen. Deze leg ik vast. Zodat anderen niet hoeven te zoeken.

No Comments

Post a Comment

Ik schrijf mee