Musis Sacrum lunchconcert

Ken je dat kriebelende gevoel van enthousiasme. Als er iets nieuws is. Iets moois. Iets waar je voor de eerste keer heen mag. Ken je dat? Met precies dat gevoel loop ik naar de nieuwe zaal van Musis Sacrum. Vandaag vindt daar voor het eerst een lunchconcert plaats.  

Zoals de meeste Arnhemmers die met regelmaat in het centrum komen, heb ik de bouw van de enorme blokkendoos van dichtbij mee mogen maken. Ik vind het geweldig. Om vanuit een zaal niet alleen zicht te hebben op een orkest maar ook op de prachtige omgeving. De Parkzaal van Musis; daar waar natuur en muziek samenkomen.  

En dus wandel ik met versnelde pas richting Musis. Niet alleen omdat ik mijn nieuwsgierigheid niet kan bedwingen, maar ook omdat het buiten hels weer is. Donker. Onheilspellend. Kans op regen: 100% 

 

Gigantische speeldoos 

Binnen ruikt  het nog heerlijk nieuw. Fris en houtig. Op de meeste plekken is de techniek verstopt achter grote houten panelen.  Alsof je je in een gigantische houten speeldoos bevindt. Akoestisch is dit vast briljant. Omdat het al aardig vol is binnen, ga ik snel op zoek naar een plekje.  "Hoe vaak zal hier al een kont in gezeten hebben", vraag ik me af, als ik even later wegduik in een stevige stoel op rij drie. 

We krijgen zo een voorproefje van de voorstelling "Alles Amerika" vertelt Wiebren Buma, Algemeen Directeur van het Gelders Orkest.  En...als extraatje maakt Liza Ferschtman zo dadelijk haar opwachting. Als klassiek muziek groentje, zegt ze me niks. Maar Liza's naam doet het publiek enthousiast klappen.  

 

Jeugdige energie 

Mijn hart maakt een klein sprongetje als de eerste klanken van de muziek klinken. Het zijn die van "An American in Paris. "Die heerlijke filmmuziek uit de jaren 50. In gedachten zie ik  Gene Kelly langs huppelen. Het enthousiasme waarmee het orkest speelt, vibreert tot ver in de zaal. 20 minuten lang verdwijnt de grijns niet meer van mijn gezicht.  "Wat een jeugdige energie hè!" Fluistert een oudere dame naast me tegen haar gezelschap.  

Na een daverend applaus verlaten de meeste muzikanten het podium. Alleen de strijkers en een paar slagwerkers blijven achter. Dan wordt het stil en maakt Liza haar entree. Gekleed in zomerse gympen en een makkelijk zittend shirt betreedt ze een kleine verhoging vlak naast de dirigent. Met een klein knikje naar de meneer die even daarvoor nog eerste viool speelde, neemt ze het heft, of eigenlijk haar viool, in handen.  

Buiten heeft het weer vrij spel. Woeste windvlagen trekken aan de bomen in het park. Binnen hoor je daar niks van.  Mijn enthousiasme van net maakt plaats voor stil genieten van Liza's geweldige vioolspel.   

Dit was een mooie eerste lunchconcert. Het pand zelf is nog lang niet af. Een stuk glas in de trapleuning is gesneuveld. In duizenden stukjes wacht het op vervanging. De bar wacht eenzaam en verlaten op klanten. En op de installatie van een koffiemachine.  Maar het geluid staat. Als een huis. En dat is wat in een concertzaal het belangrijkste is. De rest, op een goede kop koffie na, is bijzaak.  

Een keer per maand is er in het musis op woensdag een gratis lunchconcert. Van 12.30 tot 13.00 uur. Houdt de website in de gaten voor de juiste data. 

Meer lezen

Miranda van Meijeren

Arnhem heeft heel veel te bieden. Niet alleen zijn er elke zomer weer geweldige evenementen. Ook buiten het Arnhemse festival seizoen is er altijd iets te beleven. Soms vind ik mezelf net Sherlock Holmes, of beter nog Watson, als ik op zoek ga naar de geheimen die Arnhem te bieden heeft. Ik spit de stad uit en struin elke hoek af voor mooie ervaringen. Deze leg ik vast. Zodat anderen niet hoeven te zoeken.

No Comments

Post a Comment

Ik schrijf mee